1-7 Nisan Ulusal Kanser Haftası olunca bu konuya dokunmadan geçmek istemedim. Her birimizin korkulu rüyası , her evin kötü misafiri. Aile hikayesinde olmasa bile birşekilde hepimizin hayatına dokunan hastalık.
Neden son zamanlarda hepimiz bu hastalığı konuşur olduk ? Hepimiz neden her yıl birçok sevdiğimizi, hayatımıza dokunan, bizim ve ailemiz için önemli olan insanları erken yaşta kaybeder olduk.
Aslında bu konu ile ilgili yayınları takip ettiğimde benimde çok şaşırdığım bildiğimiz dışında çok farklı gerçekler var. İlki bu hastalık çağımızın hastalığı olmadığı yüzyıllar önce insan kalıntılarında bile kanser belirtilerinin bulunmuş olması. İkinci gerçeklik genetik aktarımın %5 -10 ‘lar arasında olması. Hatta aynı dna sahip, aynı şartlarda büyüyen ikiz kardeşlerden birinin bu hastalığa yakalanırken birinin hasta olmaması gerçeği.
Tabi ki ben bu konuda uzman değilim ama çevresel faktörler, kötü beslenme, hayat şartlarının zorluğu, stres, üzüntü artık bu hastalık ile çok daha fazla karşılaşmamıza sebep. Özellikle son zamanlarda gençler arasında yaygınlaşan kolon ve bağırsak kanserlerinin en temel nedeni kötü ve sağlıksız beslenme…
Tüm bunlara ek, benim çok net gözlemlediğim bir gerçeklik söz konusu. Duygular, konuşulmayan, aktarılmayan, baskılanan hisler. Bu hastalıkta doktorların gözden kaçırdığı en önemli gerçeklik. Kontrol duygusu, herşeyi halledebilirim kimseden yardım almama gerek yok diyen kişilikler. Herşey tam olsun, eksik olmasın diyen insanlar. Tüm dünyanın yükünü omuzlarken dertlerini sır gibi taşıyan kişiler. Bu hastalıkta adaylığı göğüsleyenler.
Hadi bir farkındalığımız olsun bu yıl. Bu hastalığı yaşayan ya da böyle tanıdığınız kişiler varsa eğer. Sarılalım onlara. Hatırlarını soralım, empati kuralım biraz.Bir omuz verelim, bir destek çıkalım. Belki hafifler dertleri. Belki bırakırlar içindeki duyguları.
Tam da bu zamanlar da kanser nedeniyle kaybettiğimiz tüm yakınlarımız ve sevdiklerimiz için. Bize, çocuklarımızın hayatına, sevdiklerimize dokunan tüm hassas kalpler için. Bilin ki sizleri unutmayacağız. Her çalınan kapıda, her anı da sizleri hatırlayacağız. Kalplerimiz ve dualarımız sizlerle…
Yorumlar
Kalan Karakter: